Luit Bakker (she/her, Amsterdam) is a performer, creative technology artist and director from Amsterdam. Her work is associative, disruptive, humorous and socially critical. Within her work, she focuses on feminism, technology and queerness. She embraces the quivering tension of the in between, the infinite unknown. In her work, Bakker aims to break existing gender roles and stereotypes, in which she involves the viewer in a funny and confrontational manner. Bakker is always searching for the vulnerability of herself and her audience. Together we search for a playful and critical way to look at the world and the existing structures in the hope that we might be the change.


She has been an independent maker at Likeminds since 2018. There she created 06-82087445 (2018) , MINDGASM (2019) and A garden of heavenly delights (2022) together with Lotte Bos.

Luit is part of the collective La Isla Bonita. They created: La Isla Bonita (2015), Dogs of War (2016), La Lucha Libre (2017), Atlantis (2018), De Managers (2019), Odette, de kater en de lul (2021) and Mikado show (2022) and object 020 (2023). The work is energetic and associative, rhythmic, disruptive and funny.

Luit has been working with Bart van de Woestijne since 2021. As a spinning instructor in the performance Oxygen Debt (2021/22) and the performance Queertopia (2023/24).

Luit is part of the collective Bakker&Brill together with Leon Brill: Ganzen zijn net zwanen (2017) and Everybody Loves Us (2018). The collective plays with the grotesque; the whimsical, sometimes humorous magnification of human imperfection.

In addition to her work in the theater, Luit lives up to her surname and is a pastry chef.

Pers

“Voorstellingen waarin afkomst en identiteit centraal staan, zijn de laatste decennia niet weg te denken uit ons theaterlandschap. We kennen ze vooral als sober ingestoken, autobiografische egodocumenten, waarin makers (min of meer) als zichzelf op het toneel staan en hun verhaal delen met hun publiek. Toonaangevende theatermakers als Sadettin Kirmiziyüz, Saman Amini of Luit Bakker maakten ons de afgelopen jaren via indringende monologen deelgenoot van het racisme of de afwijzing waar ze dagelijks mee te kampen krijgen.”

NRC

A garden of heavenly delights

A Garden of Heavenly Delights (eindregie: Lotte Bos) is beeldend performancetheater van hoge klasse, ontzettend geëmancipeerd. Haar voorstelling zet aan tot nadenken, én ontroert. Bakker laat zien hoe ze het niet wil, om zo uit te komen bij dat wat ze wel wil. Een heerlijke strijd waarin ze het hele publiek betrekt, en dat alles tegen de achtergrond van een voormalig rooms-katholieke kerk. Ja. Meer van deze vrouw, alsjeblieft.

Theaterkrant

In A Garden Of Heavenly Delights van Luit Bakker (2022) is duidelijk te zien hoe de technologie, het futurisme en het fysieke spel samenvallen. De motion capture die wordt ingezet, geeft Luit de mogelijkheid om te transformeren, wat de solo van een kleurrijk scala aan personages voorziet. Het fantasierijke wereldbeeld resoneert met het futurisme van de virtuele scenografie. En daarmee lijkt het onvermijdelijk te zijn geweest dat deze voorstelling met precies deze technologie tot stand is gekomen.

Theaterkrant

De bevrijdende satire van het begin maakt echter abrupt plaats voor een omschrijving van de discriminatie die Bakker als queer vrouw nog altijd ten deel valt, en een apocalyptisch-poëtisch angstvisioen van een wereld waarin alle burgerrechten zijn vervallen. In de slotscène brengt Bakker het hele publiek bij elkaar in een droomachtige gelijkheidsutopie. Dankzij de onvoorspelbare wendingen en de vervreemdende digitale werelden van Pleun Gremmen en Noémi Biró die als decor dienen biedt A garden of heavenly delights de synthese tussen viering en rouw die Van Saarloos voor ogen heeft

NRC

Door de knappe montage van eindregisseur Lotte Bos en Bakkers sterke theaterpersoonlijkheid biedt A garden of heavenly delightsuitdagend vermaak én heling, waardoor je welhaast zou willen toetreden tot deze regenboogkerk.★★★

Volkskrant

Odette, kater en de lul

“Odette, kater en de lul wordt zo zowel een viering van nieuwe mogelijkheden als een ode aan zwanger- en ouderschap zoals we die nu kennen: de verbintenis tussen nieuwe en de oude mens wordt overbrugd door het ontplooien van nieuwe rituelen. Het beeld van vier liefdevolle moeders die pogen hun gezamenlijk kind een veilig nest te bieden beklijft” ★★★★

NRC

“Kennelijk is het nodig om allerlei hormonen aan te maken voor een goede connectie met het kindje; daartoe dollen en rollen de performers in een vrij lange, vermoeiende scène om en over elkaar heen.” ★★

Volkskrant

“De toekomst van de mensheid werkt vooral op de lachspieren”

Theaterkrant

Oxygen Debt

“Performer Luit Bakker, die ter voorbereiding een cursus tot spinninginstructeur volgde, heeft de juiste toon goed in de vingers. Haar aangename timbre en cadans stellen je op je gemak en zorgen ervoor dat je net dat ene beetje meer geeft om je lichaam echt uit te dagen, en haar Amerikaanse tongval doet denken aan de YouTube-instructeurs die zeker tijdens de coronalockdown zo populair zijn geworden. De opbouw van de les is uitstekend, zodat je genoeg reserves hebt om op de juiste momenten te kunnen pieken.”

Theaterkrant

Op het podium licht instructrice Luit op. Aerobic pakje, dansende paardenstaart. Vanaf haar spinningfiets kijkt ze ons vriendelijk aan. Ze heeft er zin in. Luit instrueert ons in vloeiend engels, met tonen van druivensuiker. “..”Wat helpt is de stem van Luit, die verleidt, bemoedigd en dwingt. Soms is ze zonder erbarmen, een ongenaakbare meesteres”

Eric Alink


De Managers

“Hordelopen, dressuur, rodeo, hoog te paard, de zweep erover – je kunt de metaforen moeiteloos op je eigen kantoorbaan plakken.”  ★★★★

de Volkskrant

“De performers doen in De managers niet veel anders dan onze wereldleiders: ze verleiden elkaar en hun publiek (in leuke, droogkomische scènes) maar voor je het weet zit je te lachen om iets waar niet meer om te lachen valt.“ 

Parool

“In de parallelle fantasiewereld van La Isla Bonita komen menselijke verhoudingen even symbolisch als concreet aan de orde.“ ★★★★

NRC

In het satirische De managers werpen de leden van collectief La Isla Bonita een blik op de sociale codes en machtsspelletjes binnen de vergadercultuur – met inhoudelijk mager resultaat.

Theaterkrant

‘Geestig is de link die zij leggen tussen werk- en vrijetijdscultuur met stokpaardenraces in de kantoorpauzes. Maar door een teveel aan herhaling en te weinig inhoudelijke of visuele ontwikkeling blijft het geheel in de grap van de persiflage hangen, een bijtende satire wordt het niet.’

Trouw

MINDGASM

“Bakker toonde zich in eerder werk (solo, met Bakker & Brill en natuurlijk ook bij performancecollectief La Isla Bonita) al een zeer spannende, fysieke speler die schaamteloos transformeert en altijd een grote controle over haar publiek bewaart. Ze durft het gevaar en de intimiteit op te zoeken, maar weet door haar zorgvuldige en trefzekere spel, de toeschouwer altijd voor zich gewonnen te houden.

Theaterkrant

Zo springt Bakker heen en weer tussen activistisch en kwetsbaar, het publiek constant op zijn hoede houdend. Ze flirt en teaset, is het ene moment ontwapenend en het andere een tikje intimiderend. Ze creëert een theaterruimte die nooit helemaal veilig voelt en juist dat reflecteert het verhaal dat ze vertelt. Over vrijheid die er pas kan zijn als grenzen ge­respecteerd worden en hoe je de controle pas kunt loslaten als je hem in handen hebt.”

Parool

06-82087445

“Bakker speelt in 06-82087445 met de fluïditeit van gender en seksualiteit. Het zijn grote thema’s, persoonlijk en ongemakkelijk, maar ook fascinerend en mooi. Bakker verleidt je om de ongemakkelijkheid toe te laten. Ga met haar mee, het is het zeker waard.” ★★★★

Theaterkrant

“(…) dat hier een indringende en zeer grappige podiumpersoonlijkheid staat is overduidelijk. Luit Bakker verleidt en vernedert je waar je bij zit.” ★★★★

De Volkskrant

‘De voorstelling zit dicht op de huid en energiek. Door drie totaal van elkaar verschillende personages met elkaar te versnijden, toont Bakker dat het hokjesdenken (in seksuele voorkeur, in gender) lang niet zo evident is en dat overeenkomsten vaak meer voor de hand liggen dan verschillen.

Parool

Everybody loves us

Bakker & Brill schieten moeiteloos heen en weer tussen het ongemak en de botte grap, tussen integere momenten en platte showbizz – en doen dat met aanstekelijk spelplezier.”…”Ze wandelen rond over het grote podium van het Bostheater met een gemak alsof ze dagelijks grote zalen bespelen. Het is pas hun tweede (korte) voorstelling, maar al stappen verder dan hun eersteling. Dit zijn makers waar je meer van wilt zien.”

Parool

Atlantis

Atlantis is een fantasierijke uitnodiging om waterig te denken en te beseffen dat alles met alles verbonden is. […] Met vijf zeemeerminnen in vol ornaat valt er genoeg te lachen in Atlantis, en daar maken de performers van La Isla Bonita gretig gebruik van. […] Waterig denken klinkt wat vaag, maar La Isla Bonita laat zien dat het helemaal niet zo’n gek idee is.’ 

Theaterkrant

‘Het vijfkoppige vrouwelijke performancecollectief La Isla Bonita is een van de interessantste jonge toneelgroepen van nu. De leuke, expressieve spelers weten lichamelijkheid en présence creatief te paren aan maatschappelijk engagement.’ 

Volkskrant

‘De vijf performers van La Isla Bonita werken sinds hun gelijknamige afstudeervoorstelling uit 2015 gestaag aan een sterk oeuvre van fysiek theater met maatschappelijke relevantie.’

Parool


La Lucha Libre

‘Sterk, stoer en schaamteloos zijn ze, en ronduit hilarisch’ ★★★★ 

Volkskrant

‘Onvermoeibaar beuken ze er op los in een bizarre vechtshow. Worstelroutines volgen elkaar in hoog tempo op, afgewisseld met kleurrijke sketches. Zonder piñata, maar met Madonna. Viva, La Isla Bonita!’  ★★★★

NRC

‘Het contrast tussen de Barbie-achige vrouwtjes en de angstaanjagende vechtwijven is op een afschuwwekkende manier fascinerend en de scène waarin de kampioene ten overstaan van een volle arena intens wordt vernederd, doet je maag bijna omkeren. (…) Zo zijn die mooie jonge actrices verfrissend lelijk, hard en bot.’ 
★★★★
Trouw


Dogs of war

“Dogs of war slaat helemaal nergens op” ★★

Volkskrant

La Isla Bonita

‘Actueel, grillig en onweerstaanbaar’ ★★★★

Theaterkrant

‘verwarrend, veelzijdig, verontrustend én geestig’ 

NRC